مكتوب 38 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى الإخوان الإلهيّين عامّةً و إِلى بعضهم خاصةً . تلاش براى حيات ابدى امّا بعد ؛ چيست شما را جماعت اخوان تائبين كه در نماز جماعت و اجتماع بر مذاكره ذكر و عبادت ، كاسليد . « 1 » كارى بر دست كرده‌ايد يا بيكارى « 2 » برگزيده‌ايد نى نى مىكنيد . مزد آن گرفت جان برادر كه كار كرد عجب از رشد شما كه كسبى نكنيد كه بقيّه عمر ، اعنى عُمر الابد ، در ثمرهء آن آسايش يابيد ، و كار به طبيعت باز گذاريد تا آن زمان كه امكان اكتساب فوت شود و ذلك ، بِوُرودِ المَوارِدِ وَ قُدُومِ الوافِدِ ، أَعنى الْمَوتَ الْمَكْتُوبَ عَلى ابنِ آدم « 3 » آن گاه مفلس و فقير و بى كس و بى چيز مانيد . حق تعالى اين معانى در جهان بر سبيل نمودار آورده ، تلخى آن بچشيد و مثل آن ابدالآباد براى خود نپسندند « 4 » . والسلام . « 5 »

--> ( 1 ) . ف : كسالت ( 2 ) . م : بيكارى بر كار برگزيده‌ايد . ( 3 ) . و اين با آمدن آيندگان و فرا رسيدن مهمان است يعنى مرگ آن هم مرگى كه بر فرزند آدم نوشته شده‌است . ( 4 ) . در نسخهء ف اين گونه است ولى گويا « نپسنديد » مناسب‌تر باشد . ( 5 ) . اين مكتوب در « م » ادامه دارد .